هر آنچه که درباره تقوا باید بدانیم...

آیت الله ابوالفضل بنایی کاشی زیده عزه العالی

تقوا یک مفهوم نیست. تقوا یک فعل و عمل است. نباید دنبال این بود که تقوا چه معنایی دارد. باید دید که نتایج تقوا چیست و چه اعمالی را به دنبال دارد. معمولا نتایج باید ملموس و محسوس باشد تا بودنش تایید شود. مفهموم تقوا فقط یک مفهموم ذهنی نیست. تقوا یادگرفتنی نیست. تقوا یک مجموعه اعمالی است که نتیجه آن مساوی با راحتی و سعادتمندی است. سعادت نه به معنای یک مفهموم معنوی صرف نه ابدا. تقوا پول می آورد. تقوا همسر خوب می آورد. تقوا بصیرت و عزت و آبرو می آورد. تقوا به انسان قدرت فرقان و توانایی شناخت حق از باطل می دهد لذا خدای متعال تقوا را محور همه نیازها و احتیاجات این زمانی قرار داده است. ببینید، زمان گذشته که معدوم است. زمان آینده هم که هنوز نیامده و معدوم است لذا فقط زمان حال می ماند. تقوا باعث می شود که در زمان حال به انسان خوش بگذرد وقتی در زمان حال به انسان خوش بگذرد آینده هم حتما خوش است. در دنیا هر آن چه نیاز است که انسان را شادمان و کیفور کند، در کنار تقوا به دست می آید. می گویید نه! امتحان کنید. آخرت هم همینجور. خداوند می فرماید بهشت را برای متقین خلق کردیم. همین که انسان تقوا داشته باشد در آخرت هم کیفور است. نکته بعدی اینکه تقوا کف دین یعنی اول دین است. دینداری به معنای این نیست که آدم کارهای خوبی انجام دهد. نه ! یکسری بایدها و نبایدها که زیادهم نیست، آدم باید به آن ها ( فقط در زمان حال ) عمل کند. ما در واقع در این مرحله از دین باید قرار بگیریم؛ اینجا اختیار نداریم چون مسلم و تسلیم خدا هستیم لذا بایدها و نبایدهای دین را باید عمل کنیم بدون هیچ چون و چرایی. به حجم رساله کار نداشته باشید. بلکه فقط بایدها و نبایدها ( حرام و واجب ) آن هم در حد آنی که در آن هستیم عمل کنیم. مگر ما چند تا واجب و حرام در زمان حال داریم ! شاید سوال پیش بیاید مگر نگفتیم اختیار؟ جواب این است که وقتی مسلم شدیم دیگر باید مطیع باشیم و حد واجب و حرام را انجام دهیم. لذا وقتی کتاب های مرحوم صدوق و کلینی که بزرگترهای شیعه پس از معصومین هستند را می خوانیم؛ در ابتدای کتاب هایشان از خودشان تعریف می کنند. مثلا امام المتقین... این بزرگان نخست شهادت می دهند که حداقل مقام تقوا را دارند و اگر تقوا نباشد که دیگر هیچ. داشتن تقوا برای ادامه مسیر واجب است. تقوا را نخست باید داشت؛ از آن به بعد است که جایگاه و مقام خاص بدست می آید. مثلا مقام صالحین و مقربین. تقوا؛ جزو بایدهاست ولی خدا نسبت به مقام های دیگر تاکید ندارد. وقتی دیدید کسی به نامحرم نگاه نمی کند، تعجیب نکنید باید به نامحرم نگاه نکرد، یا مثلا دست به جیب مردم نبردن این حیرت ندارد بلکه هر مسلمانی باید مرتکب چنین حرام و گناهی نشود حال وقتی می بینید کسی نمازش را اول وقت می خواند و یا نماز شب می خواند این ها شاید جایگاه خاص باشد زمان ها و مک. عزیزان؛ همه آیات قرآن وانبیا و اهل بیت و معصومین آمدند تا به انسان بگویند تقوا تقوا تقوا؛ فقط. تمام این آیات و تلاش های ائمه و انبیا برای این است که ما باور کنیم تقوا مهم ترین و بهترین عملکرد در همه آن ها است.

هیئت میثم تمار - قزوین...